ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
Να γίνουμε η εξαίρεση που σβήνει τον κανόνα!
Στο πρόσφατο «δελτίο» του εξαιρετικά δύσκολου εργάσιμου βίου των δικαστικών υπαλλήλων καταγράφονται τα εξής γεγονότα:
– Η ανάκριση σε υπόθεση που απασχολεί την επικαιρότητα διήρκησε 18 ώρες, με τη Γραμματέα να δουλεύει σχεδόν 24 ώρες σερί!
– Ένας απ’ τους Γραμματείς του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθήνας κατά το προηγούμενο δικαστικό έτος ανέβηκε στην έδρα 107 φορές!
– Στην Τακτική Μονομελούς και Πολυμελούς στην Αθήνα τα πινάκια υπερτριπλασιάστηκαν, το δυναμικό όμως δεν αυξήθηκε!
– Στο Βόλο επικρατούν απαράδεκτες συνθήκες εργασίας σε ένα κτήριο όπου δεν επαρκούν ούτε οι τουαλέτες!
– Στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ηρακλείου η αναλογία δικαστικών υπαλλήλων / κατοίκων του Νομού είναι 1 προς 12.000!
Τα παραπάνω δεν αποτελούν κάποιες «εξαιρέσεις» αλλά τη μόνιμη συνθήκη εργασίας του κλάδου, αποτελούν τον κανόνα! Έναν κανόνα με υπογραφή: τη διαχρονική πολιτική που συντηρεί την υποστελέχωση των δικαστικών υπηρεσιών, τις χαμηλές αμοιβές και τις δύσκολες συνθήκες εργασίας.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, πρόσφατα συνάδελφος στο Πρωτοδικείο της Αθήνας βρέθηκε στο αυτόφωρο με χειροπέδες αντιμετωπίζοντας ανυπόστατες κατηγορίες σε μια επιχείρηση ποινικοποίησης της πειθαρχικής διαδικασίας. Δεν πρόκειται, φυσικά, για μια ατομική υπόθεση καθώς οι συνέπειες της αφορούν κάθε δικαστικό υπάλληλο που καλείται να εργαστεί σε κλίμα φόβου και σνασφαλειας.
Η δύσκολη αυτή κατάσταση χρειάζεται να ανατραπεί με καθημερινό αγώνα, παρεμβάσεις, σχεδιασμό, δημοσιοποίηση, με κάθε μέσο και τρόπο. Τα βήματα που σημειώνονται αποδεικνύουν ότι τα πράγματα μπορούν ν’ αλλάξουν και προς το καλύτερο (και όχι μόνο κατά το σύνηθες «κάθε πέρσι και καλύτερα») με ένταση της προσπάθειας και της οργάνωσης, με τη μαζική στήριξη και αλληλεγγύη των συναδέλφων.
Μένουν όμως ακόμη πάρα πολλά να γίνουν και μπορούν να γίνουν! Ειδικά όσον αφορά την αύξηση των αποδοχών μας, που σε συνθήκες εκτόξευσης του κόστους των καυσίμων και της ενέργειας, είναι αναγκαία και απαραίτητη όσο ποτέ!
Έχουμε απέναντί μας ένα εχθρικό κράτος, που βάζει πάνω απ’ όλα τις ανάγκες τραπεζιτών, εφοπλιστών και μεγάλων ομίλων, συμπιέζοντας μισθούς και δικαιώματα, περιορίζοντας κοινωνικές δαπάνες. Ταυτόχρονα, η κλιμάκωση των ανταγωνισμών, η βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς και η στροφή στην πολεμική οικονομία φέρνουν νέους κινδύνους και νέες θυσίες για τους εργαζόμενους.
Με οργάνωση, μαζική συμμετοχή και αγωνιστική κλιμάκωση μπορούμε να πετύχουμε πολλά! Ο δρόμος που χρειάζεται να περπατήσουμε είναι αυτός της σύγκρουσης με την πολιτική των «δημοσιονομικών περιορισμών» και των «κοστολογημένων προγραμμάτων». Διαφορετικά, στον δρόμο που ακολουθούν άλλες δυνάμεις μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα που αποδέχονται αυτό το πλαίσιο, θα δυσκολευόμαστε να στριμώξουμε πραγματικά την κυβέρνηση, να πιέσουμε και να αποσπάσουμε περισσότερες κατακτήσεις!
Καλούμε τους συναδέλφους σε αγωνιστική εγρήγορση: να μην αφήσουμε κανέναν συνάδελφο μόνο, να κάνουμε κάθε αίτημα υπόθεση όλου του κλάδου. Όλες και όλοι μπορούμε να γίνουμε η εξαίρεση που θα σβήσει τον κανόνα!
