Αθήνα, Τρίτη και Τετάρτη, 1 και 2 Νοεμβρίου 2011.

 

Για τα μνημόνια, το δημοψήφισμα, και την ύβρι και υποκρισία της ΗΓΕΣΙΑΣ της δεξιάς και των νεοφιλελεύθερων κομμάτων και πολιτικών στην Ευρώπη και στην Ελλάδα μας.

 

Συνάδελφοι,

 

Από χθες 1η Νοεμβρίου 2011 μαζεύουμε και μετράμε τα κομμάτια που μας απέμειναν από τις ατομικές και οικογενειακές αποδοχές και παροχές και από τα ατομικά, οικογενειακά, συλλογικά, λαϊκά και κοινωνικά δικαιώματα (που μας απέμειναν) ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΘΥΣΙΕΣ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΟΙ ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΥΠΟΒΑΛΛΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΟΜΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟΜΕΡΗ (ΜΕ ΟΤΙ ΑΥΤΑ ΣΥΝΕΠΑΓΟΝΤΑΝ) ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ, ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΧΕ ΣΠΡΩΞΕΙ (ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ) Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΤΟ 2009.  Μαζεύουμε τα κομμάτια που μας απέμειναν, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ,  από 1 Νοεμβρίου 2011  υποχρεωτικά και με το νόμο και με το "χωροφύλακα"  από πάνω μας, ΘΑ ΧΑΣΟΥΜΕ , ΚΑΘΑΡΑ ΑΠΟ 350 ευρώ έως 500 ευρώ το μήνα περίπου ο καθένας μας, (ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΜΗΜΑΤΑΡΧΕΣ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΚΑΘΑΡΑ ΑΠΟ 150 ΕΩΣ 250 ΠΕΡΙΠΟΥ ΕΥΡΩ ΤΟ ΜΗΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ, ΕΝΏ ΟΣΟΙ ΜΠΟΥΝ ΣΕ ΠΡΟΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΟΣΟ ΧΡΟΝΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΠΡΟΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑ) σε σχέση με αυτά που παίρναμε στις 30 Ιουνίου 2011, τα οποία 350 έως 500 ευρώ καθαρά το μήνα έρχονται να προστεθούν σε όσα ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΧΑΣΑΜΕ έως τον Ιούνιο 2011 ΑΡΧΗΣ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟ 2008, ΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ 2008 (επί ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ - ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΙ ΣΑΜΑΡΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ. Από τότε άρχισαν οι θυσίες μας!!).

 

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ,

Γι αυτά τα σοβαρά, άμεσα και πραγματικά, τα λεγόμενα καθημερινά προβλήματά μας και τις λεπτομέρειες για όσα συνέβησαν γύρω απο αυτά, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ "ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;;;", καθώς και για τις υπαρκτές, αληθινές και συγκεκριμένες ευθύνες που έχουμε όσοι σας εκπροσωπούμε, (για όλα αυτά) ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΑ, αλλά και με επόμενο κειμενό μου.

 

Με το σημερινό κείμενο θα σας μεταφέρω κάποια πραγματικά και ρητορικά ερωτήματα, τις εκτιμήσεις και τις πολιτικές και ιδεολογικές μου θέσεις για τα ζητήματα της τρέχουσας και όχι μόνο επικαιρότητας, τα οποία, βεβαίως, είναι άμεσα συνυφασμένα με τα παραπάνω ζητήματα και τα καθημερινά, τα πραγματικά προβλήματά μας και τη μελλοντική εξέλιξη τους.

 

1) Λες ο Σαμαράς & ορισμένοι αρχηγοί να πάνε ΜΑΖΙ στον Πρόεδρο της  Δημοκρατίας; 'Όπως έκανε το 1989 ο Μητσοτάκης με άλλους...για την ανατροπή του Ανδρέα;

 

2) Κάποιοι δεξιοί ηγέτες (Σαμαράς, Καρατζαφέρης, Μπακογιάννη και συνδικαλιστικά στελέχη της δεξιάς που είχαν ψηφίσει Μπακογιάννη στις εσωκομματικές τους εκλογές) κήρυκες και ρήτορες του αντιμνημονίου, μήπως τελικά και κατά βάθος ήταν και είναι υπέρ της νέας δανειακής σύμβασης και υπέρ του νέου μνημονίου, αλλά δεν το ξέρουν ή δεν το λένε και θέλουν πάσει θυσία να αποφύγουν να το πουν για να μην το μάθουμε και απαιτούν από τους άλλους να μην τους φέρνουμε στη δύσκολη θέση να τοποθετηθούν ή πιέζουν τον Παπανδρέου, ώστε, τα μνημόνια να τα ψηφίζει μόνο του το ΠΑΣΟΚ και μόνο του το ΠΑΣΟΚ να σηκώνει το βάρος και την ευθύνη να αποφύγουμε τη μονομερή, απότομη και ανεξέλεγκτη πτώχευση και έξοδο από την ευρωζώνη και το ευρώ). Θέλουν, και μάλιστα ΣΥΝΤΟΜΑ, να ξανακυβερνήσουν τη Χώρα μας που όχι μόνο την  έσπρωξαν στο χείλος της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, αλλά δεν βάζουν ούτε ένα χεράκι για να σωθεί. Και ζουν λάθρα πολιτικά ή παριστάνουν (από ενοχές τους;;) δήθεν τον αντάρτη  όχι επί της ουσίας αλλά για μια δυο επιμέρους διαφωνίες τους στα μνημόνια που μας επιβάλουν οι νεοφιλελεύθεροι σύντροφοί τους στην Ευρώπη. Ζουν λάθρα επί 3-4 και παραπάνω χρόνια για να ξανάρθουν αυτοί στη θέση της κυβέρνησης, ως αυθεντικοί "Τσολάκογλου" της κατοχής (ή "Γούναρης" του 1921) και κατοχική Κυβέρνηση καθότι οι ΗΓΕΤΕΣ της δεξιάς είναι και "εξ αίματος" πολιτικοί συγγενείς των κατοχικών κυβερνήσεων  του Τσολάκογλου και πολιτικοί απόγονοί του, με την ευρεία έννοια; Κάτι που θα βολεύει και τους κατακτητές Μέρκελ και Σαρκοζί, οι οποίοι θα τα λένε με τους μελλοντικά  "Τσολάκογλου" Σαμαρά, Μπακογιάννη Καρατζαφέρη ΚΑΙ στο ιδιαίτερο δωμάτιο που θα συνεδριάζει το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα τους ΚΑΙ στο Συμβούλιο Αρχηγών της Ευρωζώνης.

 

3) 'Ωπα! Οι δεξιοί αρχηγοί του δεξιού εάμ [όπως κάποιοι δεξιοί ηγέτες ονομάζουν το (δήθεν) αντιμνημονιακό μέτωπο τους, διαπράττοντες ύβρι σε βάρος του ενός και πραγματικού ΕΑΜ και προκαλώντας την ιστορική μας μνήμη] κατηγορούν το ΠΑΣΟΚ ότι δεν πήρε την άδεια από τους κατακτητές για να κάνει δημοψήφισμα; Ενώ αυτοί, οι δεξιοί ηγέτες, συμφωνούν με την Τροϊκα, τη Μέρκελ, το Σαρκοζί, τη Λαγκάρντ και άλλους κατακτητές και (ακόμη και "δώρα" φέροντες) οχτρούς μας; Δηλαδή όλο το αντιμνημονιακό μέτωπο θα καταλήξει στο να μας ξανακυβερνήσουν οι άμωμοι, άσπιλοι, αμόλυντοι και ανεύθυνοι δεξιοί ηγέτες με τους  Σαμαρά και Καρατζαφέρη επικεφαλής; Είναι δυνατόν να περιμένουμε στο μέλλον απο κεντροδεξιά κυβέρνηση την ανάκαμψη και ανάκτηση των αποδοχών και των δικαιωμάτων που μέχρι τώρα, με το παραπάνω και με σοβαρες αδικίες, σοβαρά λάθη )θυσιάσαμε για να σωθει η χώρα και ο λαός απο τα χείριστα της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας;

 

4) 'Απαξ αποστάτης για πάντα αποστάτης. Γιατί (αυτό) το χούϊ δεν κόβεται και το κουσούρι δεν κρύβεται. Οι αποστάτες Σαμαράς, Καρατζαφέρης, Μπακογιάννη και μερικοί άλλοι ζητάνε από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να ρίξουν τον Παπανδρέου και την κυβέρνησή του!!! Οψόμεθα. Οι αποστάτες ζητάνε να βρούνε και να κάνουν και άλλους αποστάτες, να γεμίσουν τον τόπο αποστάτες για να εξιλεωθούν και να απαλλαγούν απο τις τυψεις τους!!! Οψόμεθα.

 

5) Οι κατακτητές ΤΡΟΪΚΑ, ΑΓΟΡΕΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΜΕΡΚΕΛ, ΣΑΡΚΟΖΙ, ΛΑΓΚΑΡΝΤ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ γιατί ενοχλούνται με το δημοψήφισμα; Μήπως γιατί το δημοψήφισμα και η λαϊκή ετυμηγορία (επί όσων αποφασίζουν ερήμην των λαών) είναι ισχυρότερη από τις εκλογές μορφή πίεσης  και επιπλέον διαπραγμάτευση με τους ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ (ΔΕΞΙΟΥ-ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΥ) ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ; Από μόνο του το δημοψήφισμα, ακόμα και πριν και ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, είναι μια πίεση που μπορεί να επιταχύνει τις ευρωπαϊκές εξελίξεις και αλλαγές, τόσο για τα μνημόνια όσο και κυρίως για μια Ευρώπη με οικονομική, δημοσιονομική και κοινωνική (και όχι μόνο νομισματική) ένωση των λαών και των κρατών. Η καθιέρωση των δημοψηφισμάτων, ακόμη και το ενδεχόμενο πραγματοποίησης του λειτουργεί ως μοχλός πίεσης και αναγκάζει τους αρχηγούς και τους θεσμούς να προλαμβάνουν υπόψη τους το λαό που εκπροσωπούν, πριν ακόμα πάρουν την απόφαση τους. Πολύ περισσότερο μετά την ετυμηγορία ή την κάθε επόμενη φορά.

 

Χρήστος Καϋμενάκης