Κείμενο του Χρήστου Καϋμενάκη, για ζητήματα των συναδέλφων ΙΔΑΧ.

 

Πέρα από το λαϊκισμό, την ανασφάλεια, το διχασμό, τη συντεχνία, το ατομικό, την αντίθεση και τη στείρα άρνηση.

 

Α) ΙΔΑΧ

 

Διευκρίνιση: συνάδελφε, επειδή το κείμενο είναι μεγάλο, αν δεν θέλεις να το διαβάσεις τώρα ολόκληρο, μπορείς να το διαβάσεις ξεκινώντας από την παράγραφο "ε" με υπότιτλο "συμπερασματικά".

 

1) Συνέβη κι αυτό! (βλέπε και πιο κάτω, από την παράγραφο 2).

 

1α) Πριν λίγες μέρες. Στις ανακοινώσεις των ΔΣ ΟΔΥΕ και του Συλλόγου της Αθήνας και στις καθημερινές συναντήσεις και παρεμβάσεις μελών του προεδρείου τους  στους χώρους εργασίας. Και την Πέμπτη 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013, στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μου, του Συλλόγου Δικαστικών Υπαλλήλων Αθήνας, του ΣΔΥΑ. Και το Σάββατο 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013, στη συνδιάσκεψη ΔΣ Συλλόγων και ΟΔΥΕ.

Με θέμα, μεταξύ άλλων, τα "θεσμικά ζητήματα" των ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ με σχέση εργασίας ΙΔΑΧ, δηλαδή Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου.

 

1β) Συναδέλφων που όπως παληά έτσι και πρόσφατα ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥΣ, και, ΔΙΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ, ήρθαν και προσεχώς αναμένεται να έρθουν κι άλλοι πολλοί να εργασθούν στα δικαστήρια και στα υποθηκοφυλακεία.

Για να ανακουφίσουν τη Γραμματεία των δικαστηρίων, τα υποθηκοφυλακεία ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ, καθώς και όλους τους ήδη υπηρετούντες (να τους ανακουφίσουν) από τον όγκο, το ρυθμό και την ένταση εργασίας.

 

1γ) ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ (ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ) ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΣΤΑΣΗ.

Συναδέλφων των οποίων ΑΝΑΤΡΑΠΗΚΕ η ζωή, αφού πρώτα χάθηκε, διότι ΥΠΟΝΟΜΕΥΘΗΚΕ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ, ο αναιμικός και απομαζικοποιημένος συνδικαλιστικός (δήθεν) αγώνας που (δεν) έδωσαν η ΑΔΕΔΥ και η ΓΕΣΕΕ αλλά και οι ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ  "υποδοχείς" της κινητικότητας των ΙΔΑΧ. Συμπεριλαμβανομένων και της ΟΔΥΕ και του ΣΔΥΑ.

 

1δ) Που ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΨΑΝ, αλλά στην αρχή ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΑΝ και τελικά εγκατέλειψαν τον αγώνα κατά της διαθεσιμότητας, της κινητικότητας και της απόλυσης ΜΟΝΙΜΩΝ δημοσίων υπαλλήλων/υπαλλήλων του δημοσίου, τακτικών ή μη, ΔΗΜΟΣΙΟΥ ή ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ.

 

1ε) Και μάλιστα πανηγυρίζοντας εκ των προτέρων και εκ των υστέρων!

Θεωρώντας επιτυχία του δικού μας συνδικαλιστικού κινήματος και κλάδου, τα αρνητικά αποτελέσματα ενός αποτυχημένου συνδικαλιστικού αγώνα, δηλαδή την κινητικότητα ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ δημοσίων υπαλλήλων που υπηρετούσαν σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες.

 

1στ) Ω τι ΣΤΕΝΑ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΚΗ, ΑΝΤΙΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΙΧΝΟΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑΣΗ.

Και άρα, τουλάχιστον λανθάνουσα, ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΣΤΑΣΗ, αφού η πρώτη προϋπόθεση για την έξοδο από τις μνημονιακές πολιτικές και την κρίση, είναι η Α Λ  Λ Η Λ Ε Γ Γ Υ Η   μεταξύ των εργαζομένων... και των γενεών.

Είναι χαρακτηριστικό οτι οι ως άνω ηγεσίες του συνδικαλιστικού μας κινήματος κατά τη διάρκεια αυτού του "αγώνα", ενώ μας καλούσαν σε απεργίες με φλογερές ανακοινώσεις, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΧΩΡΙΣ ΙΧΝΟΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΗΡΟΥΝ ΚΑΝ ΤΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ, ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑΚΑ αλλά ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ, ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ,  ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΝΤΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ  "ΑΠΟΛΥΟΜΕΝΩΝ" ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΧΟΝΤΑΝ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ!

Συνεχίζουν δε την ίδια τακτική ΤΗΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΑΠΕΡΓΙΩΝ, ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΕΞΑΓΓΕΛΘΟΥΝ, αφού η ΟΔΥΕ δια του Προέδρου και του Γ. Γραμματέα της, αλλά και ο ΣΔΥΑ δια του Προεδρείου του, στην ως άνω Γενική Συνέλευση προανήγγειλαν και άλλο κύμα κινητικότητας το οποίο, όπως οι ίδιοι ανακοίνωσαν, μετά και από δικό τους από τώρα αίτημα, θα φέρει στα δικαστήρια επιπλέον ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ.

Εξαγγέλουν, δηλαδή, έναν ακόμα αποτυχημένο (για όσους εξαναγκασθούν σε κινητικότητητα) απεργιακό αγώνα από το Νοέμβρη.

Και θεωρούν την αποτυχία των, κατ' αυτούς, "άλλων" ως μία ακόμα "επιτυχία" τους υπέρ του κλάδου. Επειδή θα έρθουν (και θα μείνουν;) στα δικαστήρια κι άλλοι "ξεριζωμένοι".

Κατά την ΟΔΥΕ και το ΣΔΥΑ, "ο θάνατός τους, η ζωή μας"!

Βρε συνάδελφοι των Προεδρείων της ΟΔΥΕ και του ΣΔΥΑ, πως είναι δυνατό να πανηγυρίζετε για τα αποτελέσματα του μνημονίου και της ΤΡΟΪΚΑ, εξ αιτίας των οποίων όχι μόνο ξεριζώθηκαν συνάδελφοί μας εργαζόμενοι στο Δημόσιο, αλλά το 2014, αν δεν αλλάξουν τα πράγματα υπέρ όσων μπήκαν στην κινητικότητα, θα έχουμε ένα κλάδο εργαζομένων και μελών των Συλλόγων μας, όπου το 25% των συναδέλφων θα είναι "ξεριζωμένοι". Και ανασφαλείς τόσο οι ίδιοι όσο και οι δικαστικοί υπάλληλοι που θα βλέπουν τα αποτελέσματα της κινητικότητας δίπλα τους!! Κι εσείς χαίρεσθε από τώρα και καλείτε και τους συναδέλφους να χαρούν!!

Πάντως, σ'αυτές τις χαρούμενες ανακοινώσεις σας και τις αντίστοιχες ομιλίες σας, όλοι οι συνάδελφοι έβλεπαν δια γυμνού οφθαλμού τα κρυμμένα λόγια σας, που ήταν σαν να λέτε  "ΝΑ  'ΝΑΙ ΚΑΛΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ..." . Το έχετε αντιληφθεί;

Γιάννη Δήμου, Παναγιώτη Ιωακειμίδη, Μιχάλη Μαυρογένη, Γιάννη Μητροτάσιο, Αντώνη Μοσχούτη, Νίκο Πατεράκη, Δημήτρη Φράγκο, συνάδελφοι από τη Θράκη και τη Μακεδονία, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο και τη Στερεά, την Αττική και την Πελοπόννησο, τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, πώς λέγεται αυτή η στάση τους, με λέξεις που λήγουν σε -ισμός; Ή μήπως δεν υπάρχουν λέξεις;

 

2) Συνέβη κι αυτό!

Επισημαίνω και γραπτώς ένα μόνο μέρος, μία μόνο από τις ΠΟΛΛΕΣ πλευρές και πτυχές που υπάρχουν και ανέπτυξα με την ομιλία μου στην ως άνω Γενική Συνέλευση, ως εξής:

 

2α) Για πολλές ημέρες (μέχρι την ομιλία μου στην ως άνω Γενική Συνέλευση) από τα ΔΣ της ΟΔΥΕ και του Συλλόγου της Αθήνας, ακούγονταν και διατυπώνονταν, και μάλιστα με απόλυτο τρόπο, η πρόταση τους: "η ΟΔΥΕ να κάνει δικαστική παρέμβαση ΕΝΑΝΤΙΟΝ της προσφυγής που θα συζητηθεί στο ΣτΕ, σχετικά με τους ΙΔΑΧ...".

Προσφυγή που κατέθεσε ο Σύλλογος Δικαστικών Υπαλλήλων Πειραιά (ΣΔΥΠ). Προσφυγή που άμεσα ή έμμεσα μας αφορά όλους, και τους μόνιμους ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ δικαστικούς (τακτικούς δημοσίους) υπαλλήλους και τους ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ αορίστου χρόνου δημοσίους υπαλλήλους.

 

2β) Προτείνω: Τα συνδικαλιστικά όργανα του κλάδου μας (η ΟΔΥΕ και οι Σύλλογοι μέλη ή μή μέλη της ΟΔΥΕ), τουλάχιστον αυτά, στη σχετική δίκη που θα γίνει στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) να ΜΗΝ παρέμβουν ούτε δικαστικά ούτε συνδικαλιστικά ΕΝΑΝΤΙΟΝ της προσφυγής αυτής. Για πολλούς κλαδικούς, συνδικαλιστικούς, νομικούς  και ουσιαστικούς λόγους, και κυρίως έχοντας υπόψη μου:

 

2β1) το γεγονός οτι το ΣΚΕΠΤΙΚΟ και τα ΣΤΗΡΙΓΜΑΤΑ των μέχρι σήμερα δικαστικών (και συνδικαλιστικών) προσφυγών για μια σειρά ΘΕΣΜΙΚΑ, ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ, ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ, (προσφυγών) που από το 2011, αμέσως μετά το Βαθμολόγιο - Μισθολόγιο, έχουν γίνει ΑΤΟΜΙΚΑ ΑΠΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ, ΑΠΟ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΔΥΕ, με στρατηγική που χάραξε και πρωτοξεκίνησε ο Σύλλογος του Πειραιά και στηρίζε/ακολουθούσε και συνεχίζει να στηρίζει/ακολουθεί η ΟΔΥΕ (το γεγονός οτι το περιεχόμενο και τα στηρίγματα αυτών των  ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ) ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΝΟΜΙΚΑ, ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΗΡΙΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΙ Η (ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΙΔΑΧ) ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΤΟΥ ΣΔΥΠ!!

 

2β2) τις δίκες που έγιναν, την  "εμπειρία"  που έχουμε αποκτήσει και κυρίως το ΣΚΕΠΤΙΚΟ, ΤΑ ΣΤΗΡΙΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΤΑΚΤΙΚΟ αυτών καθεαυτών των δικαστικών αποφάσεων, ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΝ ΠΡΟ ΕΤΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ για τα ίδια ως άνω θεσμικά, υπηρεσιακά, ασφαλιστικά και μισθολογικά ζητήματα ΕΝΑΝΤΙΟΝ διατάξεων των μνημονιακών νόμων. Δικαστικών αποφάσεων θετικών για τον κλάδο των ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤ' ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ  ΙΔΑΧ ΠΟΥ ΗΔΗ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΝΑ ΕΡΓΑΣΘΟΥΝ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ.

 

2β3) την απόφαση του ΣτΕ που θα εκδοθεί επί της κύριας δικαστικής προσφυγής του ΣΔΥΠ και παρέμβασης της ΟΔΥΕ εναντίον του ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΟΥ-ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟΥ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΩΣ ΑΝΩ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΝΟΜΙΚΑ, ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΤΗΡΙΓΜΑΤΑ. 

 

2β4) τις προσφυγές που με βεβαιότητα θα κάνουμε στο μέλλον για μισθολογικά και θεσμικά ζητήματα ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΩΣ ΑΝΩ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΓΜΑΤΑ.

 

2β5) το γεγονός οτι όσοι ΑΜΕΣΑ ή ΕΜΜΕΣΑ επικαλούνται και ζητούν να εφαρμόζεται Α ΛΑ ΚΑΡΤ η  Συνταγματικά  με το άρθρο 92 κατοχυρωμένη ιδιαιτερότητά μας ως προς ορισμένα τουλάχιστον ζητήματα, το μόνο που καταφέρνουν είναι να αποδυναμώνουν ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ουσιαστικά, συνδικαλιστικά, θεσμικά και νομικά: τον κλάδο, τη Γραμματεία των Δικαστηρίων, το συνδικαλιστικό μας κίνημα ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ΤΟΥΣ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝΤΕΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ. Και ταυτόχρονα, ΜΕ ΤΗΝ Α ΛΑ ΚΑΡΤ τακτική τους, κάνουν μια πρώτης τάξεως (λανθάνουσα) προσφορά στη Νομοθετική, Εκτελεστική (Κυβέρνηση) και στη Δικαστική εξουσία να λαμβάνουν κι αυτές οι εξουσίες αποφάσεις ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΣ Α ΛΑ ΚΑΡΤ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ. Τα ΔΣ της ΟΔΥΕ ΚΑΙ του ΣΔΥΑ, και με αυτή την τακτική τους, έχουν  διασπείρει παντού και ΣΕ ΟΛΟΥΣ την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα, τη σύγχυση και τη διαιώνιση των καθημερινών και κατηγοριακών αντιθέσεων και συγκρούσεων. Αν επιμείνουν θα οδηγήσουν στο διχασμό.

Αλλά, όμως, αποδυναμώνουν θεσμικά και την ίδια τη Δικαιοσύνη και τη Γραμματεία της γενικότερα, και την ανεξαρτησία τους, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις να κάνουν στο μέλλον τη  Δικαιοσύνη και τη Γραμματεία της σαν τα  "μούτρα" της πρόσφατης και σημερινής (όχι ιδιωτικού ούτε δημοσίου αλλά) ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟΥ, ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ Βουλής και της  "Γραμματείας" της...

 

2β6) το γεγονός, δηλαδή, οτι η Α ΛΑ ΚΑΡΤ εφαρμογή του άρθρου 92 του Συντάγματος, η λογική  "δύο μέτρα και δύο σταθμά", οδηγεί στο μελλοντικό "ξήλωμα" του άρθρου αυτού και στη δημιουργία μιας  "ζουγκλας" στο χώρο μας ως προς ΟΛΑ τα ζητήματα. Όσοι και για ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΦΑΝΕΡΟ Ή ΚΡΥΦΟ ΛΟΓΟ προσχώρησαν σε αυτή τη λογική της Α ΛΑ ΚΑΡΤ εφαρμογής των νόμων, και μάλιστα επιτιθέμενοι εναντίον συναδέλφων, στελεχών και συλλόγων, ΣΤΟΧΟΠΟΙΩΝΤΑΣ τους, απλώς ΕΙΔΑΝ ΤΟ ΤΥΡΙ ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΙΔΑΝ ΑΚΟΜΑ ΤΗ ΦΑΚΑ!

 

2β7) Για όλους αυτούς καθώς και για πολλούς άλλους λόγους, κατά πρώτον (τουλάχιστον) ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ (τουλάχιστον) από την ΟΔΥΕ παρέμβαση στο ΣτΕ ΑΝΤΙΘΕΤΗ (ως προς το περιεχόμενό της) με τις μέχρι σήμερα σχετικές προσφυγές και παρεμβάσεις της  και με την προσφυγή του ΣΔΥΠ.

 

2γ) Αντιθέτως, η ΟΔΥΕ και ο νομικός της σύμβουλος, θα πρέπει να έρθουν σε συνεργασία με το Σύλλογο Δικαστικών Υπαλλήλων Πειραιά (ΣΔΥΠ) και το νομικό του σύμβουλο,  ώστε ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΔΙΚΗ. Με κύριους  στόχους, ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΑΙ ΙΣΟΤΙΜΑ,

 

(1) ΚΑΙ την περαιτέρω θεσμική θωράκιση του κλάδου των δικαστικών υπαλλήλων και της Γραμματείας των Δικαστηρίων,

(2) ΚΑΙ τη μελλοντική, σε επόμενη αναθεωρητική Βουλή, κατοχύρωση/διατήρηση του άρθρου 92 του Συντάγματος και την αναβάθμιση των Υπαλλήλων που (θα) υπηρετούν στη Γραμματεία των Δικαστηρίων, σε όφελος της ίδιας της Γραμματείας των Δικαστηρίων, της Δικαιοσύνης και της ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.

(3) ΚΑΙ την ενίσχυση του διαρκούς συνδικαλιστικού, δικαστικού αλλά και πολιτικού αγώνα εναντίον του (συγκεκριμένου) Βαθμολογίου - Μισθολογίου που θα είναι σε όφελος ΟΛΩΝ,

(4) ΚΑΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΙΔΑΧ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ, γεγονός που μπορεί να επιτευχθεί με πολλούς τρόπους και ΘΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ. ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥΣ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΜΕ ΠΟΙΑ ΣΧΕΣΗ ΘΑ ΕΡΓΑΣΘΟΥΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΧΩΡΟ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ. Π.χ. ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ είτε με σχέση εργασίας ΙΔΑΧ, είτε ως δικαστικοί υπάλληλοι στο μέλλον (υπάρχει η τυπική δυνατότητα) ή ΕΑΝ ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΝ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΘΗΚΑΝ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ, ΜΕ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ Ή ΠΟΛΙΤΙΚΟ Ή ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΥΠΟ ΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ ΚΑΙ ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΟΜΟΣΠΌΝΔΙΑΣ ΤΟΥΣ, ΤΗΣ ΟΔΥΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΤΟΥΣ, ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΟΔΥΕ. (Δεν το γνωρίζω σε ποιά έκταση έχει γίνει, αλλά ενδέχεται ορισμένοι από τους ήδη υπηρετούντες αλλά και όσοι είναι υπό κινητικότητα είτε να έχουν ήδη κάνει δικαστικές και άλλες ενέργειες εναντίον των μνημονιακών νόμων και υπουργικών αποφάσεων που άλλαξαν τη ζωή τους, ώστε να επιστρέψουν στον προηγούμενο εργασιακό τους  χώρο, είτε οι ίδιοι να μην επιθυμούν να έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση "της υπογραφής" και των καθηκόντων Γραμματέων έδρας, είτε ορισμένες διοικήσεις να μην τους αναγνωρίζουν  και να μην τους αναθέτουν τέτοια δικαιώματα και και καθήκοντα.

 

δ1) Κατόπιν αυτών  πρέπει να ανακληθούν και πάντως να απορριφθούν, διότι δεν έχουν θέση και είναι εγκληματικές για τον κλάδο μας και για όλους τους εργαζόμενους στα δικαστήρια (δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου) οι αντισυνδικαλιστικές και αντιδεοντολογικές απόψεις και κατά πλειοψηφία αποφάσεις της ΟΔΥΕ, του ΣΔΥΑ και τυχόν άλλων Συλλόγων, με τις οποίες στοχοποιούνται και επικρίνονται ορισμένοι συνάδελφοι και δη το προεδρείο και το ΔΣ ΤΟΥ ΣΔΥΠ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ.

 

δ2) Όπως πρέπει να ανακληθούν και πάντως να απορριφθούν απόψεις και κατά πλειοψηφία προτάσεις/αποφάσεις της ΟΔΥΕ και του ΣΔΥΑ, με την οποία καλούν το Σύλλογο Πειραιά να  "αποσύρει"  την ως άνω προσφυγή του. Και για τους άνω λόγους αλλά και γιατί:

 

δ3) Είναι σαν να ζητούν από τους προσφεύγοντες να παραιτηθούν από τη δικαστική διεκδίκηση ενός δικαιώματος, όπως τόσοι και τόσοι συνάδελφοι και σύλλογοι αλλά ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ έχουν ασκήσει στο απώτερο και στο άμεσο παρελθόν ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΟΔΥΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΔΥΑ. Είναι σαν να ζητούν από τους προσφεύγοντες να παραιτηθούν  (ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ) από το, μετά βεβαιότητος, νόμιμο,  το  "δίκιο"  και το  "δίκαιο". 

 

δ4) ΕΝΩ ΜΕΧΡΙ ΠΡΟΤΙΝΟΣ, ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΔΥΕ ΚΑΙ ΤΟ ΣΔΥΑ, ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΣΣΟΝΤΑΝ, ΥΠΕΡΘΕΜΑΤΙΖΑΝ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΠΤΑΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΩΣ ΑΝΩ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΤΟΥ ΣΔΥΠ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ.. 

δ5)Ανεξάρτητα από το αν το αντιλαμβάνονται, φάσκοντας και αντιφάσκοντας, παρεμβαίνουν ουσιαστικά και  "προτείνουν" γραπτώς  στο ΣτΕ να κάνει δεκτή την προσφυγή!!

 

ε) ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ:

 

ε1) ΌΧΙ ΣΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΟΔΥΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΤΟΥ ΣΔΥΠ ΣΤΟ ΣτΕ, ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΙΔΑΧ.

 

ε2) ΝΑΙ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΘΕΤΙΚΗ - ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ- ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΟΔΥΕ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΝΤΕΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΑΝΩ. Έτσι ώστε να εξασφαλισθούν, να ενισχυθούν και να κατοχυρωθούν ΟΛΟΙ, ΓΙΑ ΟΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, αλλά και να δημιουργηθεί ένα καθαρό νομικό, υπηρεσιακό, εργασιακό, καθημερινό, συναδελφικό και συνδικαλιστικό τοπίο και προοπτική (συν)εργαζομένων συναδέλφων ανεξάρτητα από τη νομική και τυπική σχέση εργασίας που θα έχουν.

 

ε3) ΑΓΩΝΑΣ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΟΝΟΛΙΘΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ, ΑΛΛΑ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΜΕΝΟ ΤΟΠΙΟ, όπως αναφέρω πιο πάνω. Έτσι ώστε να γνωρίζουν όλοι αν, ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ π.χ. άνω των 1200 ταυτόχρονα υπηρετούντων ΙΔΑΧ, ένας συνάδελφος ΙΔΑΧ, ενώ είναι μόνιμος, με μόνιμη δουλειά και μόνιμο μισθό και άλλες εγγυήσεις, αν ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ π.χ.:

θα έχει ή όχι την υποχρέωση, και θα είναι στα καθήκοντά του  να  "ανεβαίνει στην έδρα" σε (όλα τα) πολιτικά ή ποινικά ή διοικητικά δικαστήρια και σε ποιά, π.χ. στον στον Άρειο Πάγο, στο ΣτΕ κ.ά.; Ή όχι? ενώ στην υπηρεσία που υπηρετούσε, πριν "κινηθεί" προς τα δικαστήρια, κάλυπτε πάγιες και διαρκείς ανάγκες και είχε και καταλάμβανε (κενή) οργανική θέση, στα δικαστήρια στα οποία, επίσης, (θα) καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες, θα καταλαμβάνει κενή οργανική θέση ή όχι; Ή μήπως θα καταλαμβάνει προσωποπαγή θέση;

Θα έχει τα δικαιώματα της επιλογής του σε θέση προϊσταμένου, αναπλήρωσης προϊσταμένου, της έκθεσης αξιολόγησής του και από ποιόν, της μετάταξής του σε άλλο τομέα ή υπηρεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, (ή σε άλλη υπηρεσία του δημοσίου, δικαίωμα που δεν έχουν οι δικαστικοί υπάλληλοι), της μετάθεσης ή την υποχρέωση της απόσπασης, της άδειας δικαστικών διακοπών, της εκλογής του στα υπηρεσιακά συμβούλια, του ορισμού του σε επιτροπές ή ως Γραμματέα τήρησης πρακτικών σε υπηρεσιακό συμβούλιο, της εκλογής του σε θέση προέδρου Συλλόγου Δικαστικών Υπαλλήλων ή προέδρου της ΟΔΥΕ, του προσωπικού ασφαλείας, του ορισμού του ως δικαστικού αντιπροσώπου, της είσπραξης χρημάτων από τις μετατροπές των ποινών, του ωραρίου γραφείων και ακροατηρίων που έχουν οι δικαστικοί υπάλληλοι, των δανείων από το ΤΕΑΔΥ, της ενίσχυσης από το λογαριασμό αλληλεγγύης που τηρείται στο ΤΕΑΔΥ με έσοδα από διαιτησίες, της ένταξης σε μισθολογικά κλιμάκια ανώτερης των τυπικών προσόντων του κατηγορίας, του Βαθμολογίου που θα έχει ένας δικαστικός υπάλληλος μετά τη σχετική απόφαση του ΣτΕ ή διάταξη νόμου κ.ά.;

Επίσης, όπως παρατήρησαν και τα στελέχη του προσφεύγοντος ΣΔΥΠ, ένας δικαστικός υπάλληλος, δηλαδή δημοσίου δικαίου, θα μπορεί να προσφύγει στα δικαστήρια διεκδικώντας να του αναγνωρισθεί μισθολογικά και βαθμολογικά η προϋπηρεσία του στον ιδιωτικό τομέα σχετική ή συναφή με τα καθήκοντα του δικαστικού υπαλλήλου;

Ποιά στάση θα τηρεί το συνδικαλιστικό κίνημα στο (τυχόν) αίτημα ορισμένων ή πολλών ή όλων των συναδέλφων ΙΔΑΧ για επιστροφή τους, τώρα ή στο μέλλον, στις υπήρεσίες που εργάζονταν;

Σε μελλοντική τροποποίηση του Συντάγματος, όταν οι συνάδελφοι ΙΔΑΧ πιθανόν να είναι το 50% των εργαζομένων στα Δικαστήρια, ποιά άραγε θα είναι η θέση του σ.κ. για το άρθρο 92 του Συντάγματος;

(επειδή τα ερωτήματα αυτά είναι ρητορικά, καθόσον γνωρίζω τις απαντήσεις, όπως τις γνωρίζουν και πολλοί άλλοι αλλά (πιθανόν) να μην μπόρεσαν να συλλάβουν το μέγεθος του ζητήματος ή για λόγους λαϊκισμού να απέφυγαν να τις θέσουν υπόψη όλων) υπάρχει ένα ακόμα ερώτημα/ζήτημα: πώς θα μπορέσει η ΟΔΥΕ ΚΑΙ Ο ΣΔΥΑ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙ ή να διαχειριστεί ή να αντιμετωπίσει, χωρίς τον κίνδυνο αποσύνθεσης του κλάδου και του Συνδικαλιστικού Κινήματος, ΕΝΑ ΧΩΡΟ ΜΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΛΩΝ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ αλλά συνταγματικά και νομικά/νομολογιακά ΜΗ ΝΟΜΙΜΩΝ, όπως θα επικαλείται η Κυβέρνηση, ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ;

 

ε4) ΟΧΙ ΣΤΗ ΜΕΘΟΔΟ ΤΗΣ ΜΑΖΙΚΗΣ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΤΟΜΩΝ, διότι στην πολιτική ιδεολογία και ιστορία αυτή η μέθοδος  αποκαλείται...

 

ε5) Η ΣΥΜΒΟΛΗ, Η ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ή Η ΑΝΟΧΗ στο θεσμικό "ξήλωμα" της Γραμματείας των Δικαστηρίων και στη θεσμική "ζούγκλα", καθώς και στο θολό τοπίο και την ανασφάλεια/αβεβαιότητα που το ΜΝΗΜΟΝΙΟ δημιουργεί και θέλει να διαιωνίσει στα Δικαστήρια και στη Γραμματεία τους, είναι ΚΑΙ εναντίον ΟΛΩΝ των με οποιαδήποτε σχέση εργασίας υπηρετούντων σ'αυτήν ΚΑΙ εναντίον της κοινωνίας. Και γι αυτούς τους λόγους, η συγκεκριμένη συνδικαλιστική στάση είναι τουλάχιστον λανθάνουσα ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΣΤΑΣΗ, ανεξαρτήτως προθέσεων και σκοπών. Σε αντίθεση με τη δημιουργία ενός καθαρού τοπίου και προοπτικής, όπως τα περιγράφω άνω...

 

στ) Ορισμένοι από την ΟΔΥΕ και το ΣΔΥΑ, ή δεν αντιλαμβάνονται οτι είναι ορατός ο κίνδυνος της δημιουργίας στο μέλλον και άλλων κατηγοριακών Συλλόγων και Ομοσπονδιών. Εκτός κι αν έχουν περάσει στις λογικές "ο σώζων εαυτόν σωθήτω"  και "γαία πυρί μειχθήτω.

 

Αθήνα 18 - 23 Οκτωβρίου 2013

Χρήστος Καϋμενάκης