ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΕΥΚΑΔΑΣ

 

Λευκάδα 14-11-11

Αριθμ. Πρωτ: 10/14-11-11

 

ΠΡΟΣ ΤΟ Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Δικαστικών Υπαλλήλων Ελλάδας

 

Ενόψει της επικείμενης εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, το οποίο καταργεί πάσης φύσεως επιδόματα  - εκτός των οριζομένων, που ρητώς αναφέρονται σ’ αυτό - και των οποίων προβλέπεται η συνέχιση της καταβολής τους, θα πρέπει να κινηθούμε συντονισμένα έτσι ώστε να μη συμπεριληφθεί ο ειδικός λογαριασμός (πόρος) Δικαστικών Υπαλλήλων στα προεδρικά διατάγματα που θα εκδοθούν προς κατάργηση των ανωτέρω. Την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος ακολουθεί η έκδοση εκτελεστικών διαταγμάτων του Νόμου που κύρωσε το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, τα οποία (εκτελεστικά προεδρικά διατάγματα) θα εξειδικεύουν τα γενικά πλαίσια του ήδη ψηφισθέντος Νόμου. Δηλ. ενώ το γράμμα του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος γενικά και αόριστα επιτάσσει την κατάργηση πάσης φύσεως επιδόματος, το προεδρικό διάταγμα θα εξειδικεύσει και θα επικυρώσει τη γενική επιταγή του παραπάνω νόμου.

 

Επομένως στόχος της Ομοσπονδίας στην παρούσα φάση είναι το σχετικό προεδρικό εκτελεστικό διάταγμα που θα εκδοθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να ορίζει ρητώς ότι από την κατάργηση των πάσης φύσεως επιδομάτων εξαιρείται ο καταβαλλόμενος στους δικαστικούς υπαλλήλους πόρος, ο οποίος συνιστά ειδικό λογαριασμό, που δεν επιβαρύνει τον εκάστοτε ετήσιο κρατικό προϋπολογισμό αλλά συνιστά ποσό-μέρισμα από τα γραμμάτια προείσπραξης δικηγορικής αμοιβής και τις κρατήσεις υπέρ των δικαστικών κτηρίων και τον μόνο που επιβαρύνουν είναι τον εκάστοτε διάδικο της δίκης-πολίτη-παράγοντα της διαδικασίας ενώπιον των Δικαστηρίων.

 

Οι Δικαστικοί Υπάλληλοι διαφοροποιούνται από τους λοιπούς δημοσίους-κρατικούς υπαλλήλους δυνάμει των άρθρων 92 παρ. 1 έως 3 και 103 παρ. 1 έως 6 αφού συνιστούν βάσει των ως άνω συνταγματικών διατάξεων αναπόσπαστο μέρος της δικαστικής εξουσίας, η πάσα υπηρεσιακή τους κατάσταση διέπεται από ιδιαίτερο αυτοτελή κώδικα, ήτοι αυτόν των Δικαστικών Υπαλλήλων, και επιτελούν ουσιαστικό ρόλο στην υποβοήθηση του δικαιοδοτικού έργου μέσα από απαιτητικές και διαφορετικές συνθήκες εργασίας έναντι εκείνων των κρατικών υπαλλήλων. Εκείνο όμως που επιβάλλει την διαφοροποίηση της φύσεως της εργασίας των δικαστικών υπαλλήλων είναι η ενεργός συμμετοχή τους στη διαδικασία της απονομής της δικαιοσύνης. Αυτά συνηγορούν ως προς τη διάφορη και μάλιστα ευνοϊκότερη μεταχείριση των δικαστικών υπαλλήλων έναντι των κρατικών υπαλλήλων του Δημοσίου, των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και των Διφυών Νομικών Προσώπων, των Ο.Τ.Α. κ.λπ.

 

Επομένως η φύση της προσφερόμενης εργασίας των Δικαστικών Υπαλλήλων και το πραγματικό γεγονός ότι ο ειδικός λογαριασμός- πόρος συνιστά ένα μικρό ποσό που αφαιρείται από τα γενικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον των Δικαστηρίων και όχι από τον ετήσιο κρατικό προϋπολογισμό συνθέτουν τη συνταγματικότητα της καταβολής του και πάσα πιθανή κατάργηση προσκρούει στο Σύνταγμα, στην αρχή της ισότητας ενώπιον του Νόμου, συνιστά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας και κατάφωρη προσβολή του πυρήνα του άρθρου 92 του Συντάγματος.

 

Ο πρόεδρος

Σπύρος Μεσσήνης