ΠΑΣΟΚ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΠ. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

 

 

 Αθήνα,  28 Δεκέμβρη 2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι

Μετά την επιστολή φιλοφρόνησης - ικανοποίησης του (κατά τα άλλα επιστημονικού) συλλόγου πτυχιούχων Δικαστικών Υπαλλήλων στον τότε Πρωθυπουργό της Χώρας για την επιλογή των αρίστων στη στελέχωση της Κυβέρνησης, ήλθε η σειρά μας να του πούμε ένα μεγάλο εύγε για τα έργα και τις μέρες τους. Για όλες τις αποφάσεις αυτής της Κυβερνητικής Επιτροπής για το αφορολόγητο όριο, την κατακρεούργηση των συντάξεων, την καθιέρωση μισθών πείνας, την πλήρη αποσάθρωση του δημόσιου τομέα με απολύσεις - εφεδρείες και λουκέτα, την προαναγγελία αποκρατικοποιήσεων που δεν εξειδικεύονται και που αν εφαρμοστούν θα επιφέρουν την πλήρη οικονομική και κοινωνική καταστροφή της χώρας. Να του πούμε ένα πιο μεγάλο εύγε, που οδήγησε την Χώρα 70 χρόνια πίσω και ώθησε εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας στην φτώχεια (μοιράζουν συσσίτια στα σχολεία κ.λ.π.) και στην παραγωγική και κοινωνική απομόνωση, που δεν κατάφερε έστω να διασφαλίσει και να κατοχυρώσει ένα εγγυημένο επίπεδο αξιοπρεπούς ζωής, που απέδειξε ότι η ηγετική ικανότητα δεν είναι άσχετη με τον δείκτη ευφυΐας. Να πούμε ένα τεράστιο εύγε, που με κυνισμό τα κυβερνητικά στελέχη (ελάχιστες είναι οι εξαιρέσεις που ακόμα σκύβουν στις ανάγκες των εργαζομένων και προσπαθούν…), με διαχειριστική ανικανότητα, σοβαροφάνεια και τάχα ειδημοσύνη, πάντα πάνω στον καταστροφικό - μνημονιακό μονόδρομο της ηττοπάθειας μπροστά στους ευρωπαίους «κατακτητές», συνεχίζουν την αφαίμαξη από το λαό. Όταν σύσσωμοι σχεδόν οι Δικαστικοί Υπάλληλοι ψηφίσαμε στις εσωκομματικές εκλογές και εξελέγη Πρόεδρος στο Κίνημα ο Γιώργος Παπανδρέου, το κάναμε γιατί πιστεύαμε ότι ήταν ικανός να διαμορφώσει μια σύγχρονη σοσιαλιστική στρατηγική και να συμβάλλει α) στην αναζωογόνηση και ενεργοποίηση των προοδευτικών πολιτών και β) στην αναδιατύπωση ενός ιστορικού σχεδίου αλλαγής, με βάση τις αρχές του κινήματος και τις αρχές του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Πιστέψαμε ότι θα κατάφερνε να συνεγείρει μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, που είχαν αποστασιοποιηθεί από τα πολιτικά δρώμενα. Πιστέψαμε ότι είχε μια ολοκληρωμένη πρόταση εξόδου από την μέχρι τότε καπιταλιστική ηγεμονία της χώρας μας, για να μεταβληθεί το κράτος «από όργανο που στέκεται πάνω από την κοινωνία, σε όργανο πέρα για πέρα υποταγμένο στην κοινωνία». Αντ’ αυτών όμως μας γύρισε πολλές δεκαετίες πίσω, ανέτρεψε ιστορικές εργατικές κατακτήσεις, φαλκίδευσε τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης και της οικονομίας, καταδίκασε 6 στους 10 Έλληνες να ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας, αφήνοντας την ίδια στιγμή τους οικονομικά ισχυρούς στο απυρόβλητο και εξανάγκασε τους υπόλοιπους να αγκομαχούν οικονομικά.

Τσάκισε τα όνειρα μας, που σίγουρα θα του γίνουν ο χειρότερος εφιάλτης.

 

Και σαν να μην έφταναν ΟΛΑ αυτά, σαν να μην έφτανε η μέχρι προ μηνός 30% μείωση των μισθών μας, μας «έριξε και τη χαριστική βολή» με το Ν. 4024/11, που τόσο γρήγορα και πρόχειρα φτιάχτηκε και που δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένας νόμος καρμανιόλα. Ένας νόμος που μεταξύ άλλων «διαλύει» τα Δικαστήρια, κόντρα στις ρητορικές προσπάθειες για την εύρυθμη λειτουργία της Δικαιοσύνης και την επανεκκίνηση του μπλοκαρισμένου δικαστικού συστήματος. Καταργεί τις περίπου 2.500 κενές οργανικές θέσεις και ταυτόχρονα εφαρμόζει την εφεδρεία σε ένα χώρο που κρατήθηκε μέχρι σήμερα ζωντανός, από την υπερπροσπάθεια και των Δικαστικών Υπαλλήλων. Συρρικνώνει τις απολαβές μας περισσότερο και μας κατατάσσει σε βαθμούς μικρότερους αυτών που έχουμε ενταχθεί με αποφάσεις Υπηρεσιακών Δικαστικών Συμβουλίων. Μας «βαφτίζει» Κρατικούς Υπαλλήλους τη στιγμή που το άρθρο 92 του Συντάγματος μας ξεχωρίζει. Πως είναι δυνατόν να εφαρμοστεί αυτό το  «επικήδειο» κατασκεύασμα, σε ένα χώρο που ΟΛΟΙ οι υπάλληλοι (ΥΕ, ΔΕ, ΤΕ & ΠΕ) κάνουν την ίδια δουλειά (που τους δίνουν οι Δικαστικοί Λειτουργοί) και που δεν υπάρχει καθηκοντολόγιο; Μήπως θα οριστεί καθηκοντολόγιο και στους Δικαστικούς Λειτουργούς; Πως είναι δυνατόν να λειτουργήσουν τα Δικαστήρια με Κρατικούς Υπαλλήλους;

 

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι

Δεν εισακούστηκαν οι φωνές των πολλών Δικαστικών Υπαλλήλων που με τις αποφάσεις του συνεδρίου της ΟΔΥΕ φώναζαν για την εξαίρεση μας από το Ενιαίο Βαθμολόγιο – Μισθολόγιο. Λήφθηκαν υπ’ όψη μόνο τα «κροκοδείλια» δάκρυα και οι αντισυναδελφικές επιστολές των λίγων «επιστημόνων» του χώρου (οι απόψεις τους σίγουρα δεν αντιπροσωπεύουν το σύνολο των πτυχιούχων συναδέλφων), που κοίταζαν ΜΟΝΟ τον εαυτό τους, ζητώντας την ένταξη μας σε αυτό. Επιστολές που με το άκουσμα της εξαγγελίας του Ενιαίου ζητωκραύγαζαν και έπλεκαν το εγκώμιο της κυβέρνησης, αλλά με την ψήφιση του «μίλησαν» για αίσχη και αηδίες, για ερμαφρόδιτες σκέψεις και αθλιότητες, για αυλοκόλακες και αποστήματα συναδέλφους τους που όμως κάνουν την ίδια ακριβώς εργασία με αυτούς (μην ξεχνάμε τον τρόπο που διορίστηκαν οι «ηγεμονίσκοι» συντάκτες των επιστολών), για σαπίλα και κατήφορο και όλα αυτά γιατί δεν θέλουν να αποχτήσουν γάιδαρο, αλλά θέλουν να ψοφήσει ο γάιδαρος του γείτονα τους, ο οποίος ευθύνεται για την σημερινή κατάντια της Χώρας, όπως αυτοί οι κύριοι εκτιμούν. Ελπίζουμε ότι μέσα από τα προεδρικά διατάγματα που προβλέπει ο νόμος καρμανιόλα, τις Κ.Υ.Α που θα εκδοθούν, καθώς και την τροπολογία που θα κατατεθεί άμεσα στη Βουλή από μεγάλη μερίδα βουλευτών (σχεδόν όλων των κομμάτων), να καταφέρουμε να διασώσουμε κάτι, αρκεί να επιμείνουμε και να παλέψουμε ΟΛΟΙ μαζί.

 

Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΣΧΥΡΟΣ ΑΛΛΑ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΗ.

(ΓΚΑΙΤΕ)

 

Όταν έχουν στερέψει τα προς το ζην, πώς να σας ευχηθούμε συνάδελφοι χρόνια πολλά; Η μοναδική ευχή που μπορούμε να ξεστομίσουμε είναι, το 2012 να είναι μια πολύχρωμη χρονιά, με υγεία σε όλο τον κόσμο και να μας φέρει πίσω το χαμόγελο, τα όνειρα και την αισιοδοξία που μας κλέψανε.

 

Ο Γραμματέας της Οργάνωσης

Γιάννης Παπαναγιώτου