Π.Α.Σ.Κ. ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

 

                                                                        Σεπτέμβριος 2009                                                       

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

 

    Πρόσφατα ζήσαμε τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στην Αττική, δύο χρόνια αφότου ζήσαμε τη μεγαλύτερη πύρινη τραγωδία στην Ελλάδα ολόκληρη. Το  μέλλον της Αττικής, που έχοντας χάσει  μεγάλο μέρος των τελευταίων πνευμόνων πρασίνου που της απέμειναν, φαντάζει πλέον εξαιρετικά δυσοίωνο.

    Μόλις λοιπόν ο «στρατηγός άνεμος» έδειξε το σκοτεινό του πρόσωπο, το σύστημα φανέρωσε για άλλη μια φορά τις αδυναμίες του και κατέρρευσε μπροστά στα μάτια των αγανακτισμένων πολιτών. Δύο χρόνια μετά την τραγωδία στην Πελοπόννησο και τις εξαγγελίες που ακολούθησαν, οι διαπιστώσεις μόνο απογοήτευση και οργή προκαλούν: Οι  εμπρηστές και τα οικιστικά φιλέτα στην πρώτη γραμμή αλλά η πολιτεία κωφεύει, οι πολίτες δείχνουν να συγχωρούν γρήγορα και η φυσική μας κληρονομιά συνεχίζει να υποβαθμίζεται…

Διαφθορά και  κακοδιοίκηση κλονίζουν τους  θεσμούς

    Αναμφισβήτητα, βρισκόμαστε μπροστά σε μια πραγματικότητα γενικευμένης απαισιοδοξίας και απαξίωσης. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, η χώρα μας σήμερα είναι αυτή με τα μεγαλύτερα δημόσια ελλείμματα, με τη χαμηλότερη ανταγωνιστικότητα, τις οξύτερες κοινωνικές ανισότητες στην Ευρωζώνη. Η διαφθορά αγγίζει άμεσα την καθημερινότητα του πολίτη, από την δημόσια υγεία, την παιδεία, τις συγκοινωνίες, την περιφερειακή ανάπτυξη, μέχρι την ποιότητα ζωής.                                                                            

Εξάλλου, η επιδείνωση των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών καταδεικνύει ότι, η κρίση δεν δείχνει απλώς την αποτυχία των δεξιών πολιτικών, του επικρατούντος νεοφιλελεύθερου φονταμενταλισμού και την ανικανότητά του να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των εργαζομένων και του κοινωνικού συνόλου, αλλά καταφέρνει επίσης σκληρό χτύπημα στο μύθο του καπιταλιστικού θριάμβου.

Οι γνωστές νεοσυντηρητικές πολιτικές

   Με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης, οι εργαζόμενοι, οι μικροεπιχειρηματίες, οι αγρότες, οι συνταξιούχοι, οι νέοι και οι γυναίκες καλούνται ως συνήθως να κάνουν μεγάλες θυσίες: πρόκειται για τις γνωστές νεοσυντηρητικές πολιτικές που ιδιωτικοποιούν τα κέρδη και κοινωνικοποιούν τις ζημιές. Εξακόσιες εξήντα έξι χιλιάδες υπάλληλοι και συνταξιούχοι του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα (οι δύο στους τρεις) δεν έλαβαν για το 2009 ούτε ένα ευρώ αύξηση.

 

Στα πρόθυρα αντιμετώπισης οιονεί αρνησιδικίας

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

    Ο χώρος της Δικαιοσύνης δεν αποκλίνει από τη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα, αντιθέτως παρουσιάζει σημάδια εγκατάλειψης και παραλυτικής εκ μέρους της κυβέρνησης αδιαφορίας. Ο Έλληνας πολίτης σήμερα βρίσκεται στα πρόθυρα αντιμετώπισης οιονεί αρνησιδικίας. Δικαστές και Δικαστικοί υπάλληλοι εξαντλώντας τις ικανότητες και τις δυνατότητές τους δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις πιεστικές ανάγκες του καθημερινά αυξανόμενου όγκου των εκκρεμών υποθέσεων.

Είναι γνωστό ότι, οι υπηρετούντες Δικαστικοί υπάλληλοι παραμένουν σχεδόν οι ίδιοι εδώ και μια εικοσαετία(από τις 9017 οργανικές θέσεις, οι 2300 περίπου είναι κενές!), τη στιγμή που οι υποθέσεις στα δικαστήρια και συνεπώς ο φόρτος εργασίας αυξήθηκε κατά περίπου 40% από τότε!  Τα Δικαστήρια όλης της χώρας ασφυκτιούν, ενώ οι κτιριακές υποδομές είναι προ πολλού κορεσμένες.

Ωστόσο, η ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης εθελοτυφλεί ανούσια, επιμένοντας αυτάρεσκα στην επίκληση μέτρων «επιτάχυνσης της Δικαιοσύνης» – μέτρων εικονικής πραγματικότητας όπως καταδεικνύει πλήθος αδιάψευστων στοιχείων.

  

Η ασυνέπεια και ο εμπαιγμός συνεχίζονται…

    Τα προβλήματα οξύνονται ραγδαία, ενώ η ασυνέπεια έναντι των Δικαστικών υπαλλήλων περισσεύει( μέχρι σήμερα δεν έχει εισπραχθεί η εκλογική αποζημίωση από τη συμμετοχή μας στα εκλογικά συνεργεία των Ευρωεκλογών).

Παράλληλα, η εξέλιξη των διαχρονικών μας αιτημάτων παραμένει αρνητική. Ο εμπαιγμός στο πρόσωπό μας συνεχίζεται (θυμίζουμε την αθέτηση της «δέσμευσης» του προηγούμενου υπουργού Δικαιοσύνης από τον Απρίλιο του 2008 για υπογραφή αύξησης 120€ στους δικαιούχους του τότε διανεμητικού λογαριασμού).

Σε φιάσκο κατέληξε η συνάντηση της ΟΔΥΕ με τον υπουργό Δικαιοσύνης

   Ακολούθησε δε νέο δείγμα κυβερνητικής αναξιοπιστίας δύο ήμερες πριν την εξαγγελία των πρόωρων εκλογών, όπου σε κλίμα προεκλογικής παροχολογίας, υποσχεσιολογίας και επικοινωνιακής πολιτικής, ο νυν υπουργός Δικαιοσύνης  «επαναδεσμεύτηκε ομοίως», όπως γνωστοποιήθηκε στον πρόεδρο της ΟΔΥΕ από υπηρεσιακό παράγοντα στους «διαδρόμους του Υπουργείου», καθότι η προγραμματισμένη συνάντηση με το ΔΣ της ΟΔΥΕ δεν έγινε ποτέ, για υπογραφή «πόρου» ύψους 80€ μηνιαίως.    

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

    Είναι γεγονός ότι, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φάνηκε αδύνατη να αντιμετωπίσει την πολύπλευρη κρίση, γιατί η ίδια αποτέλεσε τον πυρήνα της.

Στη δίνη ενός περιβάλλοντος επιθετικά ανταγωνιστικού, η ελληνική οικονομία δεν παράγει, ζει με δανεικά, δεν προσελκύει επενδύσεις, έχει σχεδόν τη χαμηλότερη ανταγωνιστικότητα στον κόσμο, οι οικονομικοί θεσμοί λειτουργούν αλλοιωμένοι και διαβρωμένοι, αναπαράγοντας το κλεπτοκρατικό σύστημα της μαύρης οικονομίας. Επιπρόσθετα, έχουμε υψηλό δημόσιο χρέος και ένα ασφαλιστικό σύστημα που σε λίγο θ’ αδυνατεί να καλύπτει τις χρηματοδοτικές του ανάγκες. Σε κάθε δε περίπτωση η αδυναμία αναπτυξιακών πολιτικών φορτώνεται στους εύκολους στόχους, όπως είναι οι  μισθωτοί και οι συνταξιούχοι.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Η κυβέρνηση κατέρρευσε κάτω από το βάρος των αδιεξόδων που η ίδια δημιούργησε

  Όμως, οι επικείμενες εκλογές επιβάλλουν γενικότερες σκέψεις:

Η διεθνοποίηση της παγκόσμιας οικονομίας συντελεί στην αποδυνάμωση των εθνικών κρατικών παρεμβάσεων στη σφαίρα της παραγωγής, του εμπορίου και της κατανομής του πλούτου. Το νέο αναπτυξιακό πρότυπο επιδιώκει την αύξηση της ανταγωνιστικότητας με τη μείωση του κόστους μέσα από ευέλικτες μορφές εργασίας, ενοχοποιώντας το κράτος–πρόνοιας για την ύπαρξη της ανεργίας. Οι ανισότητες εντείνονται με αποτέλεσμα οι σύγχρονες κοινωνίες να αποκτούν ολοένα και περισσότερο, χαρακτηριστικά κοινωνίας2/3.   

Οι αγώνες της επόμενης ημέρας

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

    Είναι επιτακτικά αναγκαία μια εναλλακτική πολιτική πορεία που θα υπενθυμίζει ότι η ανθρώπινη ανάπτυξη μπορεί να εκταθεί πέραν από τον ατομικισμό της αγοράς. Σήμερα χρειαζόμαστε ένα κοινωνικό συμβόλαιο, θεμελιωμένο στις αρχές του σοσιαλισμού. Ένα στρατηγικό πρόγραμμα δράσης με έμφαση στην κοινότητα και την κοινωνική ένταξη, που θα δίνει δικαίωμα στην προσωπική ευκαιρία, θα  διασφαλίζει τη δίκαιη κατανομή του κοινωνικού πλούτου και θα προασπίζει τα δικαιώματα των εργαζομένων, θα τονώνει την οικονομική δραστηριότητα, θα δημιουργεί θέσεις εργασίας· θα ενδυναμώνει το ρόλο του κράτους στην οικονομία, και θα δίνει ώθηση στη ζήτηση και στην ανάπτυξη των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

    Αυτή η λογική μπορεί να αποτελέσει τη βάση πάνω στην οποία θα αναπτυχθούν οι αγώνες της επόμενης ημέρας, μέσα από ένα αδέσμευτο συνδικαλιστικό κίνημα αμοιβαιότητας και αλληλεξάρτησης, που θα συσπειρώνουν τους εργαζόμενους και θα είναι αποτελεσματικοί και νικηφόροι.-

 

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΣΚ ΔΥ ΕΛΛΑΔΟΣ